14.11.2019
Strona główna Kraje Hiszpania Kraj Basków: Zumaia, Getaria i winnice

Kraj Basków: Zumaia, Getaria i winnice

Okolice San Sebastian

Kraj Basków to nie tylko słynne pintxos – przekąski doprowadzone do ideału. To nie tylko Donostia (chociaż kulinarnie właściwie czegóż chcieć więcej? ;). To także rozsiane po okolicy San Sebastian miasteczka portowe, wzgórza i winnice. Chociaż klimat tu do najłagodniejszych nie należy – Zatoka Biskajska straszy silnymi wiatrami i sztormami – Baskowie wina robią doskonałe. Postanowiliśmy zajrzeć do źródeł txakoli i odwiedzić winnice w okolicach Getarii, a przy okazji – miasteczko Zumaia. Poza chęcią spróbowania wina prosto z tanku chcieliśmy zobaczyć na żywo plenery, grające w filmie “Jak zostać Baskiem”.

Okolice San Sebastian – winnica nad oceanem
Okolice Getarii obfitują w winnice

Winorośla zdominowały krajobraz

Do Getarii dojechaliśmy z San Sebastian autobusem UK10 (bilet: 2,65 EUR). Przystanek zlokalizowany jest mniej więcej naprzeciwko dworca autobusowego, przy ulicy Federico García Lorca Pasealekua. Można też skorzystać z autobusów numer UK09 i UK11, ale jadą dłużej i nie wszystkie kursy dojeżdżają do Getarii – trzeba pilnować rozkładu jazdy.

Najstarsza część Getarii jest zlokalizowana na półwyspie zakończonym wzgórzem. To raptem kilka wąziutkich uliczek ze zwartą zabudową, kamienice z balkonami i suszącym się praniem, a między to wszystko wciśnięty niezwykły gotycki kościół – uznany za zabytek narodowy czternastowieczny San Salbador eliza. Podłoga w kościele jest krzywa – im dalej od ołtarza, tym… niżej. Zwracają uwagę motywy żeglarskie – koło sterowe czy kotwice.

Przy głównej drodze biegnącej przez miasto stoją resztki starego bastionu zwieńczone pomnikiem ku czci Juana Sebastiána Elcano – baskijskiego odkrywcy, który był uczestnikiem wyprawy Magellana, a po jego śmierci doprowadził jedyny ocalały statek z powrotem do Europy. Pomnik zwieńczony jest postacią w formie galionu. Poza tym, niestety, jest mocno zaśmiecony.

Okolice San Sebastian: Getaria
Getaria wita nas placykiem w centralnej części miasta

Kościół z krzywą podłogą
Kościół San Salbador

Okolice San Sebastian: Getaria, widok na niewielkie stare miasto
Widok na stare miasto i półwysep

Okolice San Sebastian: Getaria
Pomnik ku czci Juana Sebastiána Elcano

Ale główne cele naszej wycieczki są poza miasteczkiem. To winnice, których w okolicach Getarii jest kilka. W każdej z nich są organizowane wycieczki z degustacją, ale oczywiście trzeba się umawiać: e-mailem lub telefonicznie. My pojechaliśmy w ciemno, co poskutkowało tym, że żadnej winnicy nie zwiedziliśmy, natomiast… sprawdziliśmy, jak działa baskijska gościnność 😉 Z Getarii ruszyliśmy pod górkę, najpierw… ruchomymi schodami (takimi całkiem na powietrzu, nawet bez zadaszenia) – obok muzeum projektanta mody Cristobala Balenciagi – potem windą, aż w końcu dalej na piechotę, na podbój winnic!

Szlak winnic

Najbliżej miasteczka położona jest Gaintza Txakolindegia. Od nich dostaliśmy e-maila, że nie organizują dziś wycieczek, więc od razu skierowaliśmy się ku następnej: Bodega Txakoli Aizpurua. Dzień był gorący, kurtki w plecaku ciążyły, droga wiodła pod górkę i w upale opadaliśmy z sił, ale to, co nas czekało na końcu, to było mistrzostwo świata! Najlepsza prywatna degustacja wina, jaką mogliśmy sobie wyobrazić. Ta winnica absolutnie zasłużyła na miano jednego z trzech najlepszych dla nas miejsc w Kraju Basków. Nie będę powtarzać zachwytów, ale pamiętajcie – to ludzie stanowią o atrakcyjności danego miejsca (i grunt, to w odpowiedniej być załodze ;). Uszczęśliwieni (pewnie procenty miały na to swój wpływ) powędrowaliśmy dalej – do Txakoli Ameztoi. To duże, piękne miejsce, z wypasionym barem i wieloosobową obsługą. Jednak w tak upalny dzień nie chcieli sprzedać nam nawet szklanki wody, więc dosyć szybko się stamtąd wynieśliśmy. Szlak getariańskich winnic, wiodący wśród zielonych wzgórz, doprowadził nas do ostatniej już winnicy na naszej drodze: Bodega de Txakolí Txomin Etxaniz. Tutaj na wycieczkę po prostu się spóźniliśmy, ale za to pan poczęstował nas winem ze świeżo otwartej butelki i nie bronił dostępu do wody. Widoki z tarasu mają tu absolutnie obłędne: winorośle, zielone krzaczory i ocean po horyzont. I wierzcie mi, okoliczności mocno wpływają na smak tego, co pływa w kieliszku 😉

Bodega de Txakolí Txomin Etxaniz

Winnica Txakoli Ameztoi

Okolice San Sebastian: winnica Txomin Etxaniz
Słońce, morze i wino, czego chcieć więcej?

Aizpurua – najlepsza winnica txakoli
Aizpurua nie wygląda szczególnie pięknie. To bardzo mylące wrażenie! Najlepsze przyjęcie, najlepszy człowiek 😉

W takich okolicznościach przyrody można wędrować do kolejnej winnicy 😉

Polecamy Txomin Etxaniz
W winnicy Txomin Etxaniz napoili strudzonych wędrowców 😉

Polną drogą, wijącą się wśród pól i lasów, wzdłuż wąskiego strumienia zeszliśmy nad ocean. Z Zarautz do Getarii wzdłuż drogi wybudowano promenadę dla pieszych. Wróciliśmy nią do miasteczka, mijając pielgrzymów, zmierzających szlakiem Camino del Norte do Santiago de Compostela. Przy okazji powspominaliśmy nasze camino. I aż się łezka w oku zakręciła…

To miejsce, w którym naprawdę można naładować akumulatory

Okolice San Sebastian - przybrzeżne skały Zatoki Biskajskiej
Wybrzeże oceanu nie jest tu zbyt łagodne i delikatne. Biskaje, ot co!

Tymczasem, po otarciu łez, wsiedliśmy w autobus do Zumai (1,80 EUR). Zumaia jest miastem portowym zdecydowanie większym niż Getaria. My koniecznie chcieliśmy zobaczyć te nabrzeża, przy których cumował ojciec Amai swoim ogromnym statkiem rybackim w filmie “Jak zostać Baskiem” (znany też jako “Hiszpański temperament”). Film to doskonała komedia, wyśmiewająca stereotypy dotyczące Basków i Andaluzyjczyków. Świetna gra aktorska, niezwykła intryga i… hiszpański temperament – my bawiliśmy się przednio! A do tego można zobaczyć kawałek Zumai, Getarii, San Sebastian, a także Sewilli. Nakręcono też sequel – “Jak zostać Katalonką”, ale jak to bywa, “jedynka” jest lepsza 😉

W Zumai jest stocznia i spory port, a co za tym idzie – porządny falochron. To ciągle są Biskaje, teren dla żeglarzy ryzykowny i wymagający. Po falochronach, zakończonych główkami portu, można spacerować, co niezwłocznie uczyniliśmy, bo morze ma to do siebie, że zawsze przyciąga. Oczywiście wiało potężnie. Obserwowaliśmy, jak jakiś samotny żeglarz stawia żagle i wypływa w morze i też pozazdrościliśmy, chociaż widać było, że łatwo nie jest. O tym, jaki to jest potężny żywioł, świadczą pionowe, warstwowe formacje skalne, które można oglądać nieopodal – wokół plaży miejskiej (Playa de Zumaia). To wysokie klify, które nie oparły się erozji pod wpływem wiatru i morskich fal. Na szczycie stoi kaplica San Telmo. Widoki z góry są oszałamiające, a jeszcze piękniej jest podczas odpływu, kiedy spod wody wyłaniają się ostre zęby skał.

Okolice San Sebastian: Zumaia
Zumaia leży przy skrzyżowaniu dwóch rzek: Uroli i Narrondo Ibaia

Zumaia, placyk w centrum

Jedna z uliczek przy nabrzeżu. Pięknie tu

Wyjście w morze – mały jacht między główkami falochronu
Samotny żeglarz wypływa w morze

Okolice San Sebastian: Zumaia, wejście do portu
Wejście do portu i miasto Zumaia w tle

Okolice San Sebastian: Zumaia
Klify i plaża – Zumaia

Zumaia, widok z kaplicy San Telmo
Klify widziane spod kaplicy San Telmo w Zumaia

Wycieczka w okolice San Sebastian to dobry pomysł, żeby się na chwilę oderwać od donostiańskich barów. Ale nie ma lekko, bo knajpek tu także co niemiara. My trafiliśmy do baru Gure Txokoa. Mieli niezłą sałatkę z ośmiornicy i sery 🙂

Bar Gure Txokoa, Upela Plaza 4, Zumaia

Ośmiornica w Bar Gure Txokoa

Deserki po obiedzie

Tabliczki na toaletach w języku baskijskim: EME oraz AR
No i która jest damska?…;)

Gdzie to jest?

Getaria i Zumaia to miasta portowe nad Zatoką Biskajską.

(maj 2019 r.)

2 Komentarze

Odpowiedz

Skomentuj
Podaj swoje imię

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

psyche&Wilczy

Jak się spotkali? Przypadkiem, jak wszyscy. Jak się zwali? Na co wam ta wiadomość? Skąd przybywali? Z najbliższego miejsca. Dokąd dążyli? Alboż kto wie, dokąd dąży?

Denis Diderot "Kubuś Fatalista i jego pan"

Najchętniej czytane

To był wyjątkowy weekend. Pomimo kończącego się października całkiem mocno przygrzewało słoneczko. Dwór Mościbrody otaczały kolory złotej jesieni. Warunki były idealne. Idealne do produkcji...
Lotnisko Glasgow, Szkocja wrzesień 2019 r.  W plecaku, właśnie nadanym na lotnisku w Glasgow do Polski, wesoło chlupocze sobie malutka, dość niecodzienna butelka whisky. Niecodzienna, bo...
Azory to nie tylko piękne widoki, fantastyczna przyroda i zmienna pogoda. Azory to przede wszystkim jedzenie! I to jakie! 🙂 Zawsze wychodzimy z założenia,...
Walencja bardzo pozytywnie zaskoczyła nas kulinarnie. Tam po prostu wszystko, czego spróbowaliśmy, było smaczne! Bez względu na to czy jedliśmy w polecanej restauracji, czy...
Azory? To portugalski archipelag na środku Oceanu Atlantyckiego. Wyspy to czubki wulkanów, nadal działających. Są tu i kaldery (jeziora wulkaniczne), i gorące źródła, a także...